تو به روي من مي خندي و من به آبروي رفته
حالا خودت ببين چه فرقي است ميان خنده هاي ما
هرچند كه اين روزها
ديگر كسي مجالي به بهانه هاي بغض گرفته براي هيچ حادثه اي ندارد
اما هنوز هم خيلي ساده به همهمه هاي دور و قافيه هاي بي شرم
بهانه گير يك مشت خرافه و چرند باف طبع هوسناك ديگران مي شويم
تو را نمي دانم به خدا
ولي امان من و اين ورق پاره هاي كهنه را كه خنده هاي لب پريده بي امان بريده است .